
หากไม่พูดถึงพระพุทธรูปแล้ว ประภาคารคือประดิษฐกรรมของมนุษย์ที่ชอบที่สุดแล้ว เพราะความเงียบเหงา โดดเดี่ยว อ้างว้าง และอุทิศตนให้กับผู้อื่น อย่างสม่ำเสมอ ท่ามกลางความแปรปรวนและสั่นไหว โยกคลอน คือเสน่ห์ของความเป็นประภาคาร ที่ไม่มีประดิษฐกรรมใดของมนุษย์ จะเทียบเทียมได้อีกแล้ว...

ลึกซึ้งค่ะพี่...แถมอุทิศตนอยู่ท่ามกลางความแปรปรวนด้วยนะคะ...

หากไม่พูดถึงพระพุทธรูปแล้ว ประภาคารคือประดิษฐกรรมของมนุษย์ที่ชอบที่สุดแล้ว เพราะความเงียบเหงา โดดเดี่ยว อ้างว้าง และอุทิศตนให้กับผู้อื่น อย่างสม่ำเสมอ คือเสน่ห์ของความเป็นประภาคาร ที่ไม่มีประดิษฐกรรมใดของมนุษย์ จะเทียบเทียมได้อีกแล้ว...